شورای موسیقی انزلی ضایعه درگذشت استاد لطفی را تسلیت گفت

اختصاصی/ انزلی چی: امید است پویندگان راه این هنرمند در عرصه موسیقی پیوسته مستدام باشند.  

به گزارش انزلی چی، شورای موسیقی شهرستان انزلی با انتشار بیانیه ای ضایعه درگذشت استاد محمد رضا لطفی را تسلیت گفت.

 متن این بیانیه به شرح زیر است:

                                                 بسمعه تعالی 

ضایعه تاسف بار درگذشت استاد مسلم موسیقی ایران و نوازنده چیره دست تار، استاد محمد رضا لطفی ضربه جبران ناپذیری بر پیکره موسیقی کشور عزیزمان وارد نمود.

شورای موسیقی شهرستان انزلی مصیبت وارده را به جامعه موسیقی ایران، خاصه خانواده محترم ایشان و هنرمندان استان گیلان تسلیت عرض می نماید. امید است پویندگان راه این هنرمند در عرصه موسیقی پیوسته مستدام و کوشا باشند.

دبیر شورای موسیقی شهرستان بندرانزلی- حسن پر قندان

گفتنی است این نوازنده و هنرمند صاحب نام موسیقی ایرانی که طی ماههای گذشته از بیماری سرطان رنج می برد، سرانجام بعد از مدت‌ها مبارزه با این بیماری بامداد روز جمعه 12 اردیبهشت‌ماه در سن 68 سالگی و در بیمارستان لاله دار فانی را وداع گفت.  

زنده‌ یاد محمدرضا لطفی در سال ۱۳۲۵ در شهر گرگان به دنيا آمد. در هنرستان موسيقی به مدت پنج سال به آموختن موسيقی پرداخت و موسيقی را نزد استادانی چون علی اكبر شهنازی و حبيب الله صالحی فرا گرفت. پس از پايان هنرستان به دانشكده موسيقی رفت و به تكميل آموخته هايش پرداخت.

مرحوم لطفی در سال ۱۳۵۳ به عضويت گروه علمی دانشكده موسيقی درآمد و در همين سال همكاری خود را با راديو آغاز كرد. به مدت يک سال و نيم به عنوان مدير گروه موسيقی دانشكده موسيقی هنرهای زيبای تهران به كار مشغول شد و پس از آن از اين سمت استعفا كرد. در سال ۱۳۵۴ گروه «شيدا» را راه‌اندازی كرد و به همراه گروه «عارف» به سرپرستی حسين عليزاده به بازخوانی و اجرای دوباره آثار گذشتگان پرداخت. 

وی بعد از این فعالیتها کانون موسيقی «چاووش» را با همكاری هنرمندانی مثل حسين عليزاده، پرويز مشكاتيان و علی‌اکبر شكارچی راه‌اندازی كرد و در طی يک فعاليت چشمگير آثاری از اين گروه به جای ماند كه به گفته بسياری از اساتيد از بهترين كارهای موسيقی ايران به شمار می روند. 

محمدرضا لطفی در سال ۱۳۴۳ جايزه نخست موسيقی دانان جوان را نيز كسب كرد. پس از انحلال «چاووش» و بعد از سفرهای زيادی که برای کنسرت به ايتاليا، فرانسه و آلمان داشت، در سال ۱۳۶۵ به آمريکا رفت. او علاوه بر کنسرتهای متعدد در سراسر آمريکا، مرکز فرهنگی هنری «شيدا» را در واشنگتن تاسيس کرد.

لطفی بعد از سالها دوری دوباره به وطن بازگشت و در مکتب خانه ميرزا عبدالله به تدريس علاقه مندان موسيقی و برگزاری کنسرت های متعدد مشغول شد.

«همیشه در میان»، «درویش خان»، «آب را گل نکنیم»، «گروه‌های سه گانه شیدا»، «سپیده»، «به یاد طاهر زاده»، «چهارگاه»، «بهانه از توست»، «به یاد عارف»، «بال در بال»، « تنها یک خاطره»، «صبح سحر»، «جان جان»، «شور خورشید»، «انتظار»، «رمز عشق»، «خموشانه»، «پرواز عشق»، «گریه بید»، «قافله سالار» از جمله آثاری هستند که زنده‌یاد لطفی با همراهی هنرمندان صاحب نام موسیقی ایرانی آن‌ها را تولید کرد.