دریغ نامه ای برای نوید عکاس!

انزلی چی: آقا نوید از صاحب خانه اش دل گیر است که حتی شارژر دوربین و آخرین عکس هایش را هم از او دریغ کرده… و ما چه آسان مهربانی را از هم دریغ می کنیم و مثل کبک خودمان را به خواب می زنیم، امان از این مسافرخانه میهمان کش غریب نواز!    

به گزارش انزلی چی، کرد محله، منطقه ای از بندر انزلی است که بزرگان زیادی را به هنر و ورزش کشور معرفی نموده، یکی از شاخص ترین این بزرگان، استاد احمد نوری زاد است که متاسفانه این روزها به دلیل بیماری در آسایشگاه کهریزک به سر می برد. در گذشته تعداد زیادی از هموطنان ارامنه در این منطقه سکونت داشتند تا سندی باشند بر نوع دوستی انزلی چی ها.  

در گوشه ای از کرد محله، آسایشگاه سرای محبت قرار دارد، سرایی که محل استراحت تعدادی از پدران و مادران عزیزتر از جان است که پس از گذشت سالیان زیادی از عمر؛ به دلیل بیماری و تنهایی در این آسایشگاه به سر می برند.  

دلت این جا می گیرد، اما هر از گاه باید به این جا بیایی تا در هر مقام و پستی که هستی، بدانی که عاقبت خاک گل کوزه گران خواهیم شد…   

و در گوشه ای از این آسایشگاه نوید جبار معروف به نوید عکاس؛ زندگی می کند، همان آقا نویدی که عادت داشتیم همیشه در بلوار و موج شکن زیبایمان در حال عکاسی ببینیمش. 

آقا نوید، آبان پارسال تصادف کرد و حالا نمی تواند به خوبی راه برود. دیدن این که آقا نوید سرپا نیست خیلی سخت است…

آقا نوید اگر امکانات این را داشت که آرشیو عکس هایش را نگه دارد، حالا بخش بزرگی از تاریخ بندر انزلی حفظ شده بود، اما افسوس که اهل هنر همیشه با فقرو تنگدستی همزادند!!  

آقا نوید دلتنگ بلوار و موج شکن است، نویدی که سال ها برای شهرمان عکاسی کرده اما افسوس که نه بیمه است و نه کسی به او سر می زند!  

آقا نوید از صاحب خانه اش دل گیر است که حتی شارژر دوربین و آخرین عکس هایش را هم از او دریغ کرده…  

و ما چه آسان مهربانی را از هم دریغ می کنیم و مثل کبک خودمان را به خواب می زنیم، امان از این مسافرخانه میهمان کش غریب نواز!  

به سراغ من اگر می آیید  

نرم و آهسته بیایید  

مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من 

به گزارش انزلی چی، جبار نوید معروف به نوید عکاس، دی ماه ۱۳۰2 در یکی از خانه های کوچه مجاور سینما گل سرخ انزلی بدنیا آمده است. بنا به گفته خودش تا قبل از جنگ جهانی دوم نقاشی می کرده و هر آن چه را کشیده فروخته، بخاطر همین حتی یک تابلوی خودش را نیز ندارد.

 با آمدن دوربین های عکاسی به انزلی (دوربین های تخته ای) او به فن عکاسی که بعدها به هنری ارتقا می یابد علاقمند می شود و عکاسی را بصورت تجربی یاد می گیرد.  

نوید با عکس هایی که در بیش از نیم قرن گذشته از مردم انزلی گرفته، به خاطره دسته جمعی تمام انزلی چی ها تعلق دارد.