باز هم سلام سیروس آبای!

انزلی چی: قایقران فوتبال ایران، بسیار ورزشکاران در این سرزمین چهره شده و رفتند، اما تو ای اسطوره سبز بندر، یک استثنا هستی تا ابد و مثل یک معجزه شب های سرد و تلخ زمستان را برایمان قابل تحمل می کنی تا بهار منتظر از راه برسد…

به گزارش انزلی چی، امروز یکم بهمن ماه سالروز تولد اسطوره فوتبال بندر انزلی و یکی از بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال ایران، زنده یاد سیروس قایقران است.   

به همین مناسبت در سالروز میلاد این اسطور تکرار نشدنی، یاد و خاطره آن مرد اخلاق را گرامی داشته و نوشته ای را تقدیم شما همراهان گرامی، می نماییم:

سیروس همیشه جاری در لحظه هایمان، ای اسطوره سبز بندر، در این زمستان سرد که سرها همه در گریبان است و در فوتبال ما؛ معرفت، گمشده بزرگ است، به روزهای خوب دوران دبیرستان می روم. به روزهایی که در هر ماه، دو، سه بار کلاس هایمان را که با بازی ملوان همزمان شده بود تعطیل می کردیم تا قوی سپید را از عمق جان فریاد کنیم، به روزهای کاپیتانی سیروس آبای در تیم ملی فوتبال ایران، به نهمین دوره جام ملتهای آسیا که در سال ۱۹۸۸ در قطر برگزار شد. 

پس از کودتای ۱۴ بازیکن سرخابی علیه پرویز دهداری در بازی های آسیایی ۱۹۸۶ سئول، استاد اخلاق فوتبال ایران به جوانان آینده دار از چهار گوشه این سرزمین اعتماد کرد و خود آن بازوبند مقدس سه رنگ سبز، سفید و سرخ را بر بازوان کاپیتان سیروس بست. در شرایطی که سازهای ناموافق برای موفقیت تیم ملی کوک شده بودند، جوان ترین تیم تاریخ فوتبال مان در گروهی که کره جنوبی، ژاپن، امارات و قطر دیگر تیم های آن بودند، با رهبری کاپیتان سیروس که درخششی بی مانند و بی نظیر داشت به مقام سوم آسیا رسید، در حالی که در دیدار نیمه نهایی با عربستان، جانبداری داوران باعث شد تا گل صد در صد صحیح ایران پذیرفته نشود. 

کاپیتان سیروس در دیدار رده بندی با چین به ثمر رساننده یکی از ضربات پنالتی بود و در پایان مسابقات در فهرست پنج بازیکن ارزشمند جام قرار گرفت.  

در بازی های آسیایی ۱۹۹۰ پکن، سیروس به تنهایی یک تیم بود، گل تاریخی او به کره جنوبی قدرت اول آن روزهای فوتبال آسیا؛ نشان از هوش والای او داشت و این که یک فوتبالیست طراز اول علاوه بر تکنیک و تاکتیک پذیری مناسب، باید دارای آن بینش والای بازی خوانی باشد. بازی های فوق العاده قایقران در پکن باعث شد چینی ها از بازی او و حرکات تکنیکی اش، یک فیلم مستند آموزشی جهت یادگیری فنون فوتبال به فوتبالیست های خود ساختند. آنها می گفتند این فوتبالیست ایرانی، فوتبال را به صورت صحیح و کامل اجرا می کند.  

سیروسی که حاضر بود ملوان را بدون مزایا در دست بگیرد، حتی از داشتن یک تیم در گیلان هم محروم و به بندر عباس تبعید شد. وقتی که در تهران، کشاورز را با تعدادی از بازیکنان جوان در سطح اول فوتبال ایران مطرح کرد، در آن جا هم با بی معرفتی مواجه شد. سیروس می خواست روی نیمکت مربیگری ملوان، قوهای سپید را همراه با راستین خود در میادین سخت به سوی قهرمانی ایران و آسیا هدایت کند. 

سیروس باعث شد قوی زیبا دو بار در بالاترین نقطه آسمان فوتبال ایران پرواز کند، دو بار در قهرمانی جام باشگاههای آسیا شرکت کند و هر دو بار بدون باخت از قهرمانی آسیا باز بماند. بار اول در ۱۵ مرداد ماه ۱۳۶۵ ملوان بندر انزلی با درخشش سیروس، خیبر خرم آباد را در امجدیه برد و قهرمان ایران شد. گل زیبای قایقران حاصل نفوذ یک تنه او به قلب دفاع حریف و فرار از تله آفساید گیری بود. 

سیروس آبای که در نیمه های راه مسابقات جام حذفی ایران در سال ۱۳۶۹ از قطر به ایران بازگشته بود و شایعه حضورش در تیم های سرخابی تهران مطرح بود، بار دیگر عشق و وفاداری خود به بندر انزلی و مردم خونگرمش را ثابت نمود. دو گل قایقران در دیدار برگشت ملوان و پرسپولیس در اسفندماه ۶۹ هیچ گاه از یاد فوتبال دوستان ایرانی نخواهد رفت. اولی از روی یک ضربه کاشته و دومی با یک شلیک برق آسا از پشت محوطه جریمه، پرسپولیسی ها و وحید قلیچ را مات و مبهوت کرد. 

کاپیتان سیروس از غرور بی پایانت که در برابر نامردان سرخم نکردی، یاد گرفتیم که باید دریایی بود و سرافراز. پیله آبای، الان شاید خیلی ها ندانند که آن ماشین گران قیمت را در اوایل دهه هفتاد فروختی تا برطرف کننده نیاز مردم نیازمند باشی. به راستی چند درصد از فوتبالیست های امروزی ایران همچون شما و بازیکنان خارجی در امور خیریه شرکت می کنند؟! 

کاپیتان سیروس، راز جاودانگیت را تنها خدای بزرگ می داند، ناخدای ملوان، چه قدر جایت در سن سیروس خالی است. 

قایقران فوتبال ایران، بسیار ورزشکاران در این سرزمین چهره شده و رفتند، اما تو ای اسطوره سبز بندر؛ یک استثنا هستی تا ابد و مثل یک معجزه شب های سرد و تلخ زمستان را برایمان قابل تحمل می کنی تا بهار منتظر از راه برسد…

کاوه چلمبری