فرهاد و رویای رتبه تک رقمی !

ملوان فصل را با یک پیروزی خارج از خانه ، یک تساوی خانگی و یک پیروزی دلچسب خارج از خانه دیگر در مقابل صبای قم آغاز نمود،در 3 بازی 7 امتیاز کسب شد و این روند رو به رشد با پیروزی ملوانان در مقابل فجر در هفته چهارم کامل شد،اما نکته ای که درمورد ملوان وجود داشت نبود برنامه درست و بازی زیبا بود که همه هواداران انتظار داشتند، ملوان در چهار هفته نخست با توجه به اینکه 10 امتیاز کسب نمود اما بازی های زیبایی از خود به نمایش نگذاشت.

اما روند نزولی ملوان از هفته پنجم و دیدار ملوان – استقلال آغاز شد دیداری که تا آخرین دقایق با پیروزی ملوانان همراه بود اما در نهایت با نتیجه تساوی به پایان رسید،پس از آن دیدار ملوان بی برنامه و بدون تاکتیک ظاهر شده است به شکلی که در 4 هفته اخیر تیم های حریف با مهار کردن پژمان نوری عملا ملوان را فلج کرده و بازی را به سود خود به پایان می رسانند.

در این بین هیچ تاکتیک مشخصی هم برای عبور از این وضعیت دیده نمی شود، یعنی اگر گل خوردیم نباید هیچ انتظاری داشته باشیم تا ملوان کاملا هجومی بازی کند، به شکلی که در دیدار ملوان و نفت تهران تیم حریف با مهار پژمان نوری و دوندگی زیاد موفق شد در انزلی ملوان را با نتیجه 3-1 شکست دهد و سرمربی تیم هیچ نوع تغییر تاکتیکی در بازی تیم ایجاد نکرد و به راحتی 3 امتیاز ارزشمند آن دیدار از دست رفت.

نکته ای که سبب ناراحتی هواداران ملوان شده بازی ضعیف و بی برنامگی تیم است که نه مثل گذشته در خانه زهر دار بازی می کند و نه نشانی از آن ملوان جسور چند سال پیش در خارج از خانه دارد، این در حالی است که در فصل جدید قدرتمند ترین ملوان 20 سال اخیر در اختیار جناب پورغلامی قرار گرفته است، شرایط ایده عالی که آرزوی هر مربی انزلی چی بود اما متاسفانه نبود تاکتیک و برنامه و تاکید بر حفظ سیستم 3-3-4 با توجه به داشته های فعلی ملوان سبب شده تا حریفان به راحتی چه در انزلی و چه در خانه خود از ملوان امتیاز بگیرند.

تیمی که 70 درصد اسکلت آن حفظ شده و 30 درصد از بازیکنان جدید تیم نیز سابقه بازی در این تیم را دارند آنقدر پر اشتباه ظاهر می شود که اگر درخشش دروازه بانی چون سرگئی پاشنکو نبود شاید در بازی با فولاد، ملوان هم به سرنوشت 6 تایی ها دچار می شد.

آنچیز که کاملا مشخص است ملوان نیاز به خون تازه دارد، فرهاد پورغلامی سرمربی زحمتکش ملوان به انتهای راه خود در ملوان رسیده و اگر ایشان پافشاری بر ماندن در ملوان داشته باشند قطعا همان برخوردی که سکوها با صالح نیا کرد با ایشان خواهد نمود، فرهاد پورغلامی چیز جدیدی ندارد که رو کند و در خوشبینانه ترین حالت ملوان در انتهای فصل رتبه 9 تا 12 کسب خواهد کرد و پرونده این فصل نیز بسته خواهد شد، فصلی که ملوان به راحتی می تواند قهرمان شود و چیزی برای قهرمانی کم ندارد ، بجز یک تفکر نو و جدید که روحیه قهرمانی را به تیم تزریق کند ، نه فردی که در تمامی مصاحبه هایش حتی ترس دارد که بگوید به دنبال کسب سهمیه آسیایی هستیم! بله این ملوان نیاز به یک فکر و ایده تازه دارد تا بتواند همان ملوانی شود که 4 سال پیش بود ، تیمی غیر قابل پیش بینی ، تیمی که در مقابل تیم های بزرگ سرخم نمیکرد ، اما در طی 2 سال اخیر در مقابل تیم هایی شکست خورده که حتی تصورش برای هواداران ملوان عذاب آور است.

فرهاد پورغلامی زحمات زیادی برای ملوان کشید و افتخارات خوبی هم کسب کرد، اما امروز دیگر چیز جدیدی ندارد که به بازیکنان تیم اضافه کند و شیوه ای که در پیش گرفته محکوم به شکست خواهد بود ، چون امسال هواداران هیچ بهانه ای را قبول نخواهند کرد، 9 هفته زمان برای یک سرمربی که 3 سال بر روی نیمکت تیم نشسته و 70 درصد اسکلت تیم خود را حفظ کرده ویک تیم کاملا حرفه ای بسته زمان بسیار زیادی است تا ایده و فکر خود را در زمین بازی پیاده کند ، اما هر چه که  میگذرد ضعف های تیم بیشتر می شود و هیچ برنامه ای هم برای ترمیم این ضعف ها وجود ندارد.

پیش از شروع فصل نهم همه از ملوان آسیایی و قهرمانی در لیگ برتر حرف می زدند، بازگشت پژمان نوری ، مازیار زارع و جواد شیرزاد به انزلی و خرید بازیکنان نامداری چون حسین بادامکی ، سیامک کوروشی، مهرداد اولادی و سرگئی پاشنکو نوید یک ملوان رویایی را می داد اما این روزها همه از بازی های ملوان نامید شده اند.

ملوانی.نت