هفت سال از سفر ابدی استاد احمد عاشور پور، پدر موسیقی فولکلوریک گیلان گذشت

اختصاصی/ انزلی چی: به مناسبت هفتمین سال گرد در گذشت استاد احمد عاشور پور، شعر زیبای عادل بیابان گرد جوان را با هم مرور می کنیم.

به گزارش انزلی چی، امروز دوشنبه بیست و دوم دی نود و سه، مصادف با هفتمین سال گرد در گذشت استاد احمد عاشور پور پدر موسیقی فولکلوریک استان گیلان است. بزرگ مردی که در هیجدهم بهمن یک هزار و دویست و نود و شش در منطقه غازیان انزلی بدنیا آمد و همان گونه که وصیت کرده بود در بی بی حوریه غازیان به خاک سپرده شد. 

بزرگ مردی که برای اولین بار در سال یک هزار و سیصد و بیست و دو، آوای گیلکی را در رادیو ایران جاری ساخت و نام او به عنوان تنها نماینده ایران در موزه فولکلور فرانسه همچنان می درخشد.

عادل بیابان گرد جوان شاعر بلند آوازه انزلی چی در دی ماه یک هزار و سیصد و هشتاد و شش پس از سفر ابدی استاد عاشور پور، شعر زیبایی را سرود که در کتاب نام مان در هوا سرگردان است، انتشارات نیلوفر به چاپ رسید: 

وقتی که در صدای تو جاری نمی شود

حالا

سپیدرود

مانده ست که خاموش بماند

یا…

آی آواز خوانی که باد آرمان های تو را

دزدیده است و

پشت ماسه تپه های کوکی ات

پنهان کرده است 

غمگین مباش 

بخوان

دوباره بخوان

تا از صدای دریایی ات

کویر هم سیراب شود

و خواب جنگل های گیلان را ببیند.