کافه هنرمندان: استاد حسین قوامی آبکنار
اختصاصی/ انزلی چی: در فستیوال آواز فولکور ژاپن موفق به کسب مقام اول برای وطن عزیزم ایران شدم.
به گزارش انزلی چی، در این قسمت از کافه هنرمندان به معرفی یکی از خوانندگان خوش نوای گیلان زمین پرداخته ایم، شرح حال استاد سید حسین قوامی آبکنار را از زبان خودشان می خوانید:
اینجانب سید حسین قوامی آبکنار به شماره شناسنامه ۱۲۳ صادره از بندرانزلی متولد ۱۳۲۵ در روستای آبکنار از خانوادهای مومن و تهی دست متولد شدم، دارای یک برادر و چهار خواهر هستم، از هفت سالگی، که اول دبستان بودم علاقه زیادی به موسیقی فولکور گیلان و سنتی پیدا کردم همان زمان مدیر دبستان ما زنده یاد پوراحمد که صدای مرا شنیده بود در جشنهای مدرسه از من استفاده مینمود.
تا ششم ابتدایی در آبکنار بودم و بعد به تهران رفتم در آن جا نزد برادر خود بودم هم کار میکردم و هم تحصیل. سال ۱۳۴۵ با دختری از آبکنار ازدواج کردم، همسر من از ابتدا مشوق من بود، فعالیتم بعد از ازدواج به این ترتیب بود که بطور قراردادی در سازمان ملی فولکور وابسته به فرهنگ و هنر استخدام شدم، روزها اداره میرفتم و شبها درس میخواندم تا این که سال ۱۳۴۹ به خدمت سربازی رفتم، شش ماه در عجب شیر و بقیه را در پادگان فرج آباد سابق در تهران گذراندم، در این دو سال چون در مراسم و جشنهای پادگان آواز میخواندم به عنوان تشویقی قدری آزادی داشتم که هم به تحصیلم ادامه دهم و هم این که به موسیقی بپردازم.
سال ۱۳۵۱ خدمت سربازیام که تمام شد با مدرک دیپلم به استخدام رسمی سازمان ملی فولکور وابسته به فرهنگ و هنر درآمدم و در بسیاری از سربازخانههای کشور آواز و ترانههای گیلکی را به صحنه میآوردم. بعد از سربازی راه به هنرستان عالی موسیقی پیدا کردم و مدت چهار سال خدمت زنده یاد محمود کریمی، هفت دستگاه موسیقی و پنج آواز را تعلیم دیدم.
سال ۱۳۵۵ بنده را از ایران به فستیوال آواز فولکور ژاپن که از هفت استان ژاپن و هفت کشور دنیا در آن شرکت داشتند فرستادند تا در این فستیوال شرکت کنم، در آن جا گوشه دیلمان دشتی را از شورِ (لا) که به گویش شرق گیلانی بود و ترجمه انگلیسی آن در اختیار مدعوین قرار داشت با چهار نوازنده ساز ملی به اجرا گذاشتم و چون از نت بالا خواندم و تحریرهای مسلسلی متعدد زدم موفق به کسب مقام اول برای وطن عزیزم ایران شدم و با جوایز متعدد بازگشتم، این یکی از افتخارات بزرگ من در راه موسیقی بود.
بعد از پیروزی انقلاب چون عاشق زادگاهم آبکنار بودم و موسیقی اصیل ما نیز قدری مورد کم توجهی قرار گرفته بود عاشقانه به آبکنار آمدم و کار کوچک کشاورزی برای خود به راه انداختم. تا این که از بنده برای برنامههایی که در تالار وحدت در دهه فجر اجرا میشد دعوت بعمل آوردند، با پنج نفر نوازنده (نی، کمانچه، تار، سنتور و تنبک) چندین ترانه گیلکی به اجرا گذاشتم و بسیار مورد توجه قرار گرفتم.
در این مدتی که از راه کشاورزی زندگی میکردم در دهه محرم نیز برای پسر فاطمه(س)، امام حسین(ع) نوحه سرایی میکردم. خلاصه مطلب با درآمدی که از راه کشاورزی و نوحه سرایی و موسیقی بدست میآوردم زندگی را بسیار خوب در حدی که به کسی یا جایی نیاز نداشته باشم اداره کردم.
بچه های من یک دختر و چهار پسر میباشد، دخترم کمانچه مینواخت که بعد از ازدواج دنبال نکرد و یکی از پسرانم بنام سیامک تار مینوازد که هماکنون در ارکستر من فعال میباشد، پسر کوچکم آرش تنبک را بسیار خوب مینوازد، نوه پسری من که از فرزند بزرگم بابک میباشد بنام امیرحسین قوامی ویلن مینوازد، نوه دختریام بنام ترانه، شیرین پیانو مینوازد و همه فعال هستند.
اینجانب مدت ۵ سال است که با صدا و سیمای استان گیلان همکاری مینمایم و تاکنون ۱۷ ترانه گیلانی اجرا کردهام و در برنامههای ویژه هنری سازمان افتخار همکاری دارم و یک آلبومم در حوزه هنری استان بنام پیلی پهلوان ضبط شده و در دسترس همشهریهای عزیز قرار گرفته است.
در این مدت یکبار- سه سال قبل، دوست عزیزم برزو دلاور برای حقیر در سالن اداره ارشاد انزلی بزرگداشتی گرفت و خیلی شرمنده این عزیز و سایر هم شهریهای گرامی شدم.
کنسرتی نیز بمدت دو شب که به همت جناب دکتر شفیعی، معاون فرهنگی منطقه آزاد انزلی بود به اجرا گذاشتم که بسیار مورد توجه قرا گرفتم. بعد از پیروزی انقلاب هم چند سالی در تهران شاگرد داشتم و در آبکنار هم تعداد محدودی شاگرد دارم و در رشته موسیقی سنتی و فولکور تدریس میکنم.
هم اکنون آلبوم شعر فارسی موسیقی سنتی بنام نوای مرداب در دست تهیه است که به امید خدا تا یک ماه دیگر در دسترس هم وطنهای عزیز قرار خواهد گرفت.
آثاری که تا این تاریخ از حقیر بجا مانده: کاست شماره یک شورانگیز- آهنگ و شعر ایتا سربازم از تیپ گیلان- آی های گیله مردان- سیاه نسبر- آلبوم پیلی پهلوان- آلبوم نوای مرداب (در دست تهیه است) و متاسفانه کار فستیوال آواز فولکور ژاپن در دسترس نمیباشد.
تهیه و تنظیم: علی رضا بصارت دار
عکس ها: پیمان سیف زاد آبکنار و وب سایت موج شکن


