ملوان و فولاد الگویی برای معرفی استعدادهای فوتبال
تیمهای پایهای شاهین و ایرانجوان و سایر باشگاههای سازنده استان را نگاه کنید، بازیکن مستعد و آیندهدار وجود دارد اما نگاهی میخواهد مانند همان نگرشی که به جوانان خوزستانی و انزلی میشود.
به گزارش خبرگزاری فارس از بوشهر، فوتبال در زندگی مردم هر منطقهای از جهان تأثیر خاص خود را دارد، وقتی مکتب و باشگاه آژاکس در هلند و در شهر آمستردام شکل گرفت، فوتبال دنیا با تردید به آنها نگاه میکردند اما هلندیها با دایر کردن مدارس فوتبال در این منطقه و تربیت بازیکنان مستعد، شیوه جدیدی از باشگاهداری را به دنیا عرضه کردند.
از نسل طلایی کرایف تا ستارههای جوانی که فان خال بزرگ در آژاکس رو کرد، دنیا را شگفتزده و به نوعی بیدار کرد تا به مدارس فوتبال و تربیت فوتبالیست به شکل حرفهای نگاه ویژهای شود.
مثال زدن آژاکس هلند دلایل خاص خود را دارد، نمونه کوچک هلندیها را در ایران خودمان شاهد بودهایم، فولاد خوزستان، ملوان انزلی و حتی تیمهای بی بضاعتتری همچون فجر سپاسی شیراز گواه این کار مدرسهای و به عبارتی آکادمیک هستند.
اکنون دو باشگاه فولاد خوزستان در اهواز و ملوان در انزلی به فوتبال ایران درس آموزش و پرورش را میدهند هر دو در ردههای پایه به شیوهای کار میکنند که هر ساله تیمهای بزرگسالان همان باشگاه از این شیوه باشگاهداری ارتزاق میکنند.
فولاد با امکانات و ساختار بهتر و ملوان با کمترین امکانات ممکن. ملوان انزلی میتواند الگوی مناسبی برای فوتبال بوشهر باشد.
راستی نوشته شد فوتبال بوشهر، بله همان فوتبالی که در عین نداری و محرومیت از اسکناسها هرساله مقدار زیادی از پولهای بی زبان خود را دور میریزد و هیچ آیندهای هم برای جوانان شهر خود رقم نمیزند.
وقتی انزلی چیها که سالهاست در لیگ برتر فوتبال ایران حضور دارند کمترین بهره را از حضور بازیکنان بیخاصیت فوتبال بردهاند و به جای آن رو به بومیهای استان گیلان و بهخصوص تیمهای پایهای خود میآورند چرا در بوشهر از این دست اتفاقات مثبت رخ نمیدهد.
هیچکس با فوتبالیست خوب و با کیفیت غیربومی مخالف نیست اما بازیکنی که هیچ توجیح فنی و اقتصادی برای یک باشگاه ندارد چرا و چگونه یک فصل را باید در بوشهر بماند و هزینههای غذا و اسکان برای تیم داشته باشد،شاهین را که در خاطرتان هست، ببینید مربیان بیکیفیت و بازیکنان بدون کارنامهای که وارد شدند کجا هستند، قصد تاریخ نگاری نداریم، همین ایرانجوان در چند سال گذشته چه اندازه بازیکن بی کیفیت غیربومی وارد کرد، نام بردن بازیکنان فایده ندارد، وگرنه خیلی از آنهایی که به بوشهر آمدند هم اکنون با وجود نداشتن سن و سال آنچنانی در منزل به امور آشپزخانه مشغول هستند آن هم با پولهای دریافتی از تیمهای بوشهری.
همین تست استعدادیابی که چند وقت پیش برای تیم ملی جوانان و با حضور علی دوستی و مهدویکیا برگزار شد را اگر چشمهای تیزبینی وجود داشت متوجه میشد که بازیکن مستعد در فوتبال بوشهر فراوان است کافی است مدیریت شود.
ملوان در یک دهه اخیر مازیار زارع، پژمان نوری، سعید یوسف زاده، جلال رافخایی، سعید سالارزاده و … را به فوتبال معرفی میکند. به جمع اینها در دو فصل اخیر اسماعیل صمدی، مهدی شیری، آحمد آهی و سعید عزت الهی را هم اضافه کنید.
تفاوت انزلی و بوشهر در چیست؟ خیلی ساده و گویاست آنها هوای یکدیگر را دارند اما ما در این شهر و استان بدون تعارف به دنبال کوبیدن بازیکن و مربی بومی هستیم وگرنه فوتبالی که میتواند برادران کریمیان، برادران نظرزاده، در دهه گذشته، میلاد صارمی، رضا سلیمانی، مهدی طارمی، میلاد فیاض بخش، ابراهیم صالحی، مهدی چاه کوتاهزاده، مصطفی احمدی و . .. پرورش دهد چرا نتواند در لیگ برتر فوتبال ایران تیمی داشته باشد؟
ایرانجوان بیش از چند صد میلیون تومان و شاهین بیش از چند میلیارد تومان به پای بازیکنانی ریختند که هیچ سودی برای جوانان استان نداشت کاش درس بگیریم.
تیمهای پایهای شاهین و ایرانجوان و سایر باشگاههای سازنده استان را نگاه کنید، بازیکن مستعد و آینده دار وجود دارد اما نگاهی میخواهد مانند همان نگرشی که به جوانان خوزستانی و انزلی چی میشود، چرا دانشگر برازجانی برای دیده شدن باید راهی فجر شود و هزاران چراهای دیگر برای فوتبالیست بومی این استان بخصوص شهر بوشهر.
چرا باشگاههای ما که مدام از بیپولی دم میزنند با پرورش و فروش عاقلانه بازیکنان مستعد هم استانی درآمدزایی نمیکنند؟
همین ایرانجوان با اندکی تفکر عاقلانه هر ساله میتواند بیش از 500 میلیون تومان از فروش بازیکن ستاره شده خود به لیگ برتریها درآمدزایی کند اما ….، به نظر میرسد باید تفکرات سنتی و کهنه جای خود را به اندیشههای حرفهای و مدرنیته دهد البته اگر بگذارند.
پست های مرتبط
درباره نویسنده
