90،سال موفقیت شاعر جوان اهل انزلی
آري عشق به عنوان موهبتي بس ارزشمند كه خداوند در وجود انسان به وديعه نهاده است.
به يقين مي توان گفت كه عرصه دفاع مقدس چه در جبهه و چه پشت جبهه از صداي سخن عشق خالي نبود. معنايي كه گرچه به راحتي در همه دورانها با روح انسان ارتباط برقرار مي كند ولي كمتر به آن پرداخته شده است .
پونه نيكوي شاعر جوان اهل شهر ساحلي انزلي براي زنده نگه داشتن ارزشهاي دفاع مقدس و اداي احترام به نقش زنان در دفاع مقدس ، به دور از كليشه هاي رايج به اين معنا پرداخته؛ عاشقانه هاي ادبيات پايداري .
هنرمند با پرداختن به تاثيرگذارترين بعد در بخش دفاع مقدس مي تواند اين اتفاق مهم را وارد زندگي مردم و نسلي كند كه هرگز آنگونه كه بايد شهيد، جانباز، رزمنده و ايثارگران را نشناخته اند و به درك جمله ‘ اللهم الرزقنا توفيق الشهاده في سبيلك’ نرسيده اند و نمي دانند كه آنان با دلي صبور و براي يك طرح الهي آماده شده بودند.
كتاب ‘انار سبز زيتون سرخ’ وي مملو از اين عاشقانه هاست؛ در اغلب شعرهاي اين مجموعه صداي بانويي را مي شنويم كه پشت در وقتي كاسه آب روي دستش مانده در لحظه وداع با رزمنده عازم جبهه به شهادت مي رسد:
‘پيچ را پشت سر گذاشتي و رد شدي از سكوت چشمانم / كاسه آب روي دستم ماند / بي كسي قد كشيد در جانم’
و يا در گوشه اي روح رزمنده عاشق در كنار همسرش حضور دارد:
‘بعد از آن شب كه من شهيد شدم / خنده هايت شهيد شد انگار
پس از اين سالهاي تنهايي/ آمدم عكس را زمين بگذار’
شاعر در عاشقانه ها از زمزمه هاي همسر و يا مادرانه ها و پدرانه هاي جنگ، راهي ديگر را براي تاثيرگذاري بر مخاطب انتخاب كرده است .
‘پسرم مرد بزرگي است خودش مي فهمد/ رفته ام تا شرفش را بخرم گريه نكن’
به باور پونه نيكوي: قلم وظيفه اي سنگين به دوش دارد تا بتواند ادبيات پايداري را بيش از پيش در جان و روح مردم حك كند.
وي دفاع مقدس را يك قلمرو مردانه نمي داند و مي گويد: اين بانوان و مادران بي قرار بودند كه دل به خدا سپردند و شور آبهاي چشم را زير گلهاي چادر پنهان كردند:
‘من پشت در شهيد شدم از خدا بپرس/ تركش گرفت قلب زني را كه پشت در/ بعد از خدا به غربت ديوار تكيه كرد/ وقتي كه ديد از تو فقط مانده يك خبر ‘
وي معتقد است: شعر دفاع مقدس بايد معنامحور باشد و وظيفه شاعر نشان دادن ظرافت ها و زيبايي هاي دفاع مقدس از طريق رسانه شعر است.
و در پايان به قول پونه نيكوي : ‘ جنگ ناگفته ترين حرف جهان را دارد / همسرم ، همسفرم بال و پرم گريه نكن.

