خانه / اجتماعی / دغدغه‌های کنونی بندر انزلی

دغدغه‌های کنونی بندر انزلی

 10488017_893154020701766_6329878416199544164_n

سرانجام از مدخل غربی  و در گذر از بخش‌های خمام، حسن‌رود و طالب‌آباد، وارد شهرستان بندر انزلی می‌شوی؛ جایی که با شنیدن نامش صفی از واژگان و عباراتی چون: پرباران‌ترین نقطه ایران و خاورمیانه، کم‌ارتفاع‌ترین نقطه ایران  ٢۶ متر پایین‌تر از آب‌های آزاد، دروازه ایران و اروپا، مرداب، ملوان و… در ذهنت رژه می‌روند، اما بلافاصله به خود نهیب می‌زنی این دست القاب و عناوین ارمغان‌آور رونق و توسعه هیچ جایی نبوده و متضمن طراوت‌بخشی به مناطق و جوامع نیست. شاهد این مدعا همین است که در عامیانه‌ترین و عمومی‌ترین تعابیر همین بندر انزلی در چهار، پنج دهه پیش نظر به شدتِ زندگی، دلخوشی‌ها و سرمستی‌ها، شب‌هایش هم روز بود و پرمعنا… ولی حالا دقیقا بالعکس و از شدت سردرگمی‌ها و وجود نداشتن یک چشم‌انداز امیدبخش و بن‌بست‌های متوالی در چرخه حیات اجتماعی منطقه، روزهایش هم شب است و پرتردید.  

متاسفانه در سال‌ها و دهه‌های اخیر تضاد و تناقص سوال‌برانگیز و زشتی پدید آمده است؛ میان پتانسیل‌های طبیعی و ویژگی‌های ارزشمند اقلیمی بندر انزلی با کثرت ساخت و سازهای  نازیبا و بدمنظر که سیمای زیبای شهر را مخدوش ساخته و آنچنان فضای عمومی شهر را احاطه کرده که متاسفانه –جدای از اهالی-  در همان نگاه نخست، هر مسافر  و هر تازه‌واردی را با این سوال مواجه می‌سازد که چرا بندر انزلی با آن همه جذابیت‌های طبیعی، تا این حد با بحران در زمینه زیباسازی شهری مواجه شده است و کمترین تناسب و انطباقی به چشم نمی‌خورد. میان جلوه‌های طبیعی شهر با معماری به‌اصطلاح نوین شهری- چه بخش خصوصی و چه بخش دولتی- قطعا شهرسازی و معماری نوین فضاهای شهری در غالب شهرها و حتی مناطق کویری هم با وجود معضلات طبیعی وارد بر آن مناطق، تا این اندازه ضعیف، خنثی و فرمالیته نبوده است. البته همواره در تقابل با دامنه رو به ازدیاد سازه‌های شهری کج و معوج و نازیبا که روز‌به‌روز بر اغتشاشات بصری- ذهنی می‌افزاید، اهالی- گردشگران متوجه سازه بی‌بدیلی چون پل قدیمی و شکوهمند «غازیان» در کنار اسکله کشتیرانی شهر می‌شوند که با وجود پیشینه ٨٠ ساله‌اش، هنوز در آیینه‌ای درنهایت زیبایی آرام‌بخش و الهام‌بخش تن‌های خسته و دل‌های بی‌قرار است و افزون بر استقامت و ایفای نقش ٨٠ ساله‌اش در زمینه‌های ارتباطی- تجاری  و توریستی، توامان هم یادآور عملکرد تحسین‌برانگیز کلیه عوامل ساخت و تجهیز پل یاد شده از تیرماه ١٣١۴ است و هم موید فترت تاریخی مدیریت شهری منطقه که نخواسته‌اند و نتوانسته‌اند درک و نگرش‌شان را  در زمینه بهسازی و توسعه شهر و پیامد همه اینها، رونق حیات اجتماعی‌اش ارتقا بخشند.  

البته عبارت کلیشه‌ای «منطقه آزاد» نیز به‌منزله قوز بالا قوز  گرهی بر کلاف سردرگم معضلات شهر افزوده و با وجود بهره‌مندی این منطقه «اقتصادمحور» از امتیازها و ویژگی‌های جغرافیایی بندر انزلی در زمینه تجارت و ترانزیت کالا، متاسفانه کمترین کارکرد مثبت اجتماعی و کمترین سودی در زمینه رفاه اجتماعی و خیل جمعیت جوان و جویای کار منطقه به ارمغان نیاورده و هر روز که می‌گذرد بیشتر با تیترها و اخباری مواجه هستیم، در زمینه هدف‌گذاری و برنامه و عمران در منطقه آزاد  و در نقطه مقابل شهر بندر انزلی و جامعه پیرامونی در سراشیبی رکود و بی‌طراوتی روزگار می‌گذراند و در این میان افزایش میزان مصرف مواد مخدر-  آن هم در ورزش‌خیز‌ترین نقطه کشور در پنج، شش دهه اخیر – مصداقی است برای  صحه گذاشتن به همه پسرفت‌ها.  

دیگر معضلات موجود در سطح شهر که بسیار پررنگ به چشم می‌آیند، عبارتند از:    

– تردد مضحک خودرو‌ها در سواحل بندر انزلی که بیش از هر چیز نشان از عدم فهم طبیعت و احترام ننهادن به دریا و فضاهای طبیعی از سوی همه افرادی است که شوق عجیبی دارند برای رفتن به دریا.  

– حجم بالای زباله‌های رها شده در سواحل بندر انزلی، حد فاصل حسن‌رود تا کپورچال- و به‌خصوص در مرکز شهر که یادآور فقر فرهنگی و نیاموختن احترام به طبیعت و پاسداشت آن است.  

نفوذ گیاه مخرب آزولا (به عنوان یکی از عوامل اصلی بلعیدن و نابودی مرداب بندر انزلی) به سواحل دریای خزر در بندر انزلی که زنگ خطری را برای تن نحیف خزر به صدا درآورده است و قطعا نشان از بی‌مبالاتی‌های مستمر و تصمیم‌گیری‌های غیرتخصصی دست‌اندرکاران محیط ‌زیست و شیلات در سطوح منطقه‌ای و ملی دارد.

– چیدمان، نما  و منظره بسیار گنگ و بی‌معنای میدان مرکزی شهر که هر چند باید در موجز‌ترین شکل ممکن با تندیس و مجسمه و… معرف جذابیت‌های منطقه باشد اما کوچکترین توجهی به آن نشده و به امان خدا رها شده و علاوه بر آن یک زمین بایر درست در مرکز شهر به پارکینگ عمومی اختصاص یافته است- آن هم چسبیده به چند ساختمان قدیمی با عمر نزدیک به یک قرن به‌عنوان میراث‌های فرهنگی- معماری شهر که می‌شد با حفاظت صحیح و اصولی از آنها، توامان در یک نقطه مرکزی و پرتردد شهر، تلفیق درست و معناداری از معماری و فرهنگ سنتی و مدرن را به نمایش گذاشت. 

گزارش از: سروش ملت پرست، روزنامه شهروند

 

 

درباره کاوه چلمبری

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشودفیلدهای الزامی علامت دار شده اند *

*

کد امنیتی را وارد کنید *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

رفتن به بالا