خانه / اجتماعی / عبدالمطلب برادران نویری، طبیبی که حبیب مردم شد

عبدالمطلب برادران نویری، طبیبی که حبیب مردم شد

انزلی چی: کمتر کسی را در شهر ساحلی بندر انزلی می توان یافت که نام دکتر عبدالمطلب برادران نویری را نشنیده باشد؛ پزشک انسان دوستی که در خاطره جمعی مردم این شهر نه تنها طبیبی حاذق که حبیبی غمخوار است.

dsc_9219

طبیبی که مردم به پاس زحماتش با امضای توماری خواستار نامگذاری خیابانی و نصب سردیسی از وی در مکان مناسبی از شهر شده اند.

مطب او گرچه در یکی از کوچه های فرعی منتهی به خیابان سپه بندر انزلی است اما او در ۵۰ سال طبابتش بارها پای پیاده بر بالین بیماران حاضر شده بدون آن که تقاضای مبلغی اضافه بر حق معاینه معمولش کرده باشد.

او نه تنها بیماران نیازمند را به رایگان ویزیت، بلکه خود یا با کمک دوستان هزینه دارو و درمان آنها را نیز تامین می کند و گاه حتی در تامین قوت و غذا نیز به آنان مدد می رساند.

وارد حیاط مطب که می شوی نخست عطر خوش درخت نارنج و تلالو خوشرنگ نارنج ها از لابلای برگهای سبز به پیشوازتان می آید. 

جمعی از اعضای سازمان های مردم نهاد بندر انزلی و فعالان اجتماعی به انتظار ایستاده اند تا ساعت کار دکتر نویری به پایان رسد تا به نمایندگی شهروندان از این پزشک انسان دوست تجلیل کنند.

گلدانی گل، تابلویی و تندیسی نیز از سوی مردم برای تقدیم به این طبیب محبوب همراه آورده شده است. مطب بزرگ و پاکیزه است با صندلی های راحت برای انتظار، و تابلویی که بیماران را به سکوت و آرامش فرا می خواند و گلدانهای کوچک گل برای زیباسازی و تلطیف فضا.

دکتر نویری که آماده رفتن شده ناگاه با خیل افرادی که وارد مطب می شوند جا می خورد و شگفت زده بر آستانه در می ایستد.

بیماران دیروز و دوستداران و علاقمندان امروز دکتر نویری پیش می روند و ابراز محبت می کنند.

در بین آنها نمایندگانی از اقشار مختلف مردم دیده می شود از داروساز گرفته تا نویسنده و هنرمند و کتابفروش و مشاغل آزاد.

اهالی رسانه نیز آمده اند تا این آیین تجلیل ساده، اما زیبا و ارزشمند را ثبت و منتقل کنند. 

* الگویی از جنس عشق

نخست دکتر منوچهر معدل داروساز نمونه شهر سخن آغاز می کند و او را الگوی خوبی برای دست اندرکاران بخش درمان کشور می خواند.

وی با بیان این که هر انسانی می تواند در هر لباس و کسوتی عاشق باشد و عاشقانه کار کند افزود:عاشق در نحوه ارائه و نتیجه متفاوت از دیگران است و مصداق آن دکتر نویری است .

وی دکتر نویری را یادگار نسل طلایی پزشکان فرهیخته ای می خواند که صادقانه و بدون چشمداشت خدمت کردند.

سپس امین حق ره از کنشگران اجتماعی بندر انزلی از درخواستهای مکرر مردم برای برگزاری آیین تقدیری از دکتر نویری می گوید و این دیدار و تجلیل را ادای دینی برای قدردانی از نیم قرن تلاش های صادقانه و درست وی بیان می کند .

محمد تقی بارور شاعر اهل بندر انزلی شعری به زبان گیلکی با این مضمون می خواند که ‘ انزلی افتاب از خیابان سپه بیرون آیه ‘ ( آفتاب انزلی از خیابان سپه (مطب دکتر نویری) بیرون می آید.

سپس لیلا مسروری از فعالان محیط زیست بندر انزلی لب به سخن می گشاید و از خاطر متعلقی مردم انزلی به دکتر نویری می گوید .

وی می افزاید: اسم شما در خاطر مردم شهر بندر انزلی بسیار بزرگ و عمیق است چرا که در طول سالیان دراز مادران و پدران هراسان از بیماری کودک نخستین جایی که به ذهنشان می رسید مطب شما بود.

مسروری درمان با ملاطفت خاص را از دلایلی می داند که هر که به مطب دکتر نویری آمده شفا گرفته و از محبتی که همچون سرم درمانی در رگهای بسیاری از مردم این شهر تزریق شده است .

وی خاطرنشان می کند: بسیاری از مردم شهر سلامتی امروزشان را مرهون محبتهای شما هستند و نیک می دانیم این شما نیستید که نیازمند تجلیلید بلکه این ما هستیم که احتیاج داریم دوست داشتن و قدردانی مان را به گونه ای نشان دهیم. 

* طبیبی ممتاز در اخلاق و علم

در ادامه حسن لایقکار از فرهیختگان و کنشگران اجتماعی بندر انزلی به گیلکی، زبان مادری این پزشک انسان دوست و اغلب شهروندان بندر انزلی سخن آغاز کرد و گفت: این تعداد اندک به نمایندگی از علاقمندان و مشتاقان فراوان شما در این شهر به دیدارتان آمده اند که اگر اشارتی کرده بودیم و فراخوانی داده بودیم این منطقه مملو از جمعیت می شد.

وی اظهار کرد: مردم شما را دوست دارند چرا که دو ویژگی در شما دیده اند که متاسفانه در صنف شما کم شده یکی مهارت در طبابت و تشخیص و مداوا و دیگری رعایت اخلاق پزشکی که بخش دوم در این روزگار وانفسا کمیاب است.

لایقکار یادآور شد: ۳۰ سال پیش دو جراح حاذق در این شهر داشتیم دکتر تراب و حکیمیان هر دو مجرب بودند ولی دکتر حکیمیان به خلق و خوی مردمی نیز شهره بود و همین یاد او را در ذهن مردم شهر ماندگار کرده است.

این عضو انجمن مردم نهاد بندر انزلی خطاب به دکتر نویری افزود: شما در ۵۰ سال خدمات پزشکی خود اینها را رعایت کردید و مردم نه تنها دردشان بلکه مشکلاتشان را برای شما بازگو می کنند.

وی متذکر شد: برخی بیمار را یک عنصر بیولوژیک می دانند اما انسان نیاز به عاطفه دارد و معاینه همراه با توجه و ملاطفت به درمان مریض کمک می کند. 

*آرزوی بهروزی و رفاه حال مردم 

این پزشک مهربان آرام و کم گوی نیز که همیشه از مصاحبه و حضور در مراسم تجلیل پرهیز کرده به اصرار اهالی خبر حاضر در جمع، لب به سخن می گشاید.

دکتر نویری که در حین این دیدار با لبخند مهربانانه ای به سخنان حاضران گوش فرا می داد گفت: ۱۳ اسفند ۱۳۲۰ در بندر انزلی به دنیا آمده ام و فارغ التحصیل سال ۱۳۴۶ هستم و حدود ۵۰ سال است که مشغول طبابتم.

وی یادآور شد: ۱۰ سال در جنوب خدمت کردم و سال ۵۷ مدیرکل بهداری بنادر خلیج فارس بودم؛ انقلاب که شد تصمیم گرفتم دیگر در اداره خدمت نکنم این گونه شد که به گیلان بازگشتم، یک سال در رشت و پس از آن در بندر  انزلی مشغول به کار شدم.

دکتر نویری متذکر می شود: بیش از آن که به طبابت علاقه داشته باشم به بهبود وضع زندگی مردم علاقه دارم، دوست دارم کاری کنم که از بیمار شدن افراد پیشگیری کنم.

حین گوش کردن به صحبتهایش توجهم به مجسمه پرنده کوچکی در کنار میز کارش جلب می شود، مجسمه ای که انگار نمادی از او است و می گوید یادگار تکاور شهیدی است که پر کشید.

* یادمانی بعنوان قدردانی و الگو

هوشنگ اسماعیل نیا از اعضای هیات موسس انجمن طرفداران توسعه بندر انزلی ضمن تقدیر از دکتر عبدالمطلب نویری می گوید: مردم خواستار نامگذاری خیابانی به اسم دکتر عبدالمطلب نویری و همچنین نصب سردیسی از وی هستند تا نه تنها نام او همیشه در این شهر جاودان بماند بلکه نمادی از انسانیت و الگویی برای دیگر علاقمندان ورود به عرصه طبابت باشد.

در پایان این مراسم ساده و مردمی، تندیس شهروند شایسته به نمایندگی از شهروندان بندر انزلی با دستان محمد تقی بارور به دکتر عبدالمطلب برادران نویری پزشک انسان دوست گیلانی اهدا شد.

بر روی تابلوی اهدایی از سوی مردم شهر بندر انزلی، بخشی از سوگند بقراط قید شده: اگر تمام این سوگند نامه را اجرا کنم و به آن افتخار کنم از ثمرات زندگی و حرفه خود برخوردار شوم و همیشه بین مردان مفتخر و سربلند باشم.

و به راستی که دکتر عبدالمطلب برادران نویری، نه فقط طبیب که یاور و مددکار و حبیب مردم بندر انزلی است.  

گزارش از: گیتی بابایی، ایرنا

درباره کاوه چلمبری

۳ نظر

  1. قدر شناسی از کسانی که فضیلت اخلاقی را سرمنشا رشته کاری خود قرار می دهند خصیصه بارزی است که اکر پیگیر و مستدام باشد شیوه مرضیه ای خواهد شد در حرمت به پایبندان اخلاقٍ حسنه و خدمتگزاران واقعی مردم. بعنوان یک انزلی چی، خوشحالم که به همت همشهریان فرهیخته ام این بزرگداشت و سپاس از خدمات انساندوستانه جناب دکتر عبدالمطلب برادران نویری به نحو بایسته ای انجام گرفت و امیدوارم الگویی باشد برای تکرار این شیوه در مورد دیگر کسانی که در شهر انزلی منشا خدماتی بوده اند.

    • درود فراوان بر شما داریوش خان دریامج، فرهیخته بزرگوار که در آن سوی آب ها نیز اخبار و رویدادهای شهر خودتان را پی گیری کرده و با نظرات جالب توجه خود باعث دل گرمی ما می شوید.

  2. خواهش می کنم کاوه عزیز. من کار فوق العاده ای نکردم. من شناسنامه ام صادره از از انزلی است ( بندر پهلوی سابق!). من بیش از نیمی از عمرم را در همین زادگاهم گذراندم و ریشه در آن خاکٍ نرم دارم. بهترین طبیعت دنیا ، چه آنها را که در این ایام مهاجرت از نزدیک دیده ام و چه در عکسها و فیلم ها مشاهده کرده ام هیچکدام برایم رنگ و عطر انزلی را نداشته است. به ضرس قاطع می توانم بگویم با همه آن خارج نشینانی که سنی از آنها گذشته واز نزدیک تماس داشته ام همگی دلتنگ خانه پدری بوده اند و به یاد خاطرات گذشته و کوچه پسکوچه های زادگاه خود، اشک ریخته اند. همین دیشب با دو تن از دوستان،، در رستورانی شام می خوردیم و هر دو هم گیلانی، با سالهای طولانی اقامت در شهری که قعلا در آن هستم. تمام حرفهای سر میز شام ما صحبت از انزلی و رشت و خاطره های دور، بود. خوشحالم که شما جوانهای هدفدار و پر انژی جای خالی رفته ها را به خوبی پر کرده اید و بیش از حد توان خود در سر بلند کردن نام شهر خود کوشا هستید. موفق باشید

دادن پاسخ به کاوه چلمبری لغو پاسخ

ایمیلتان منتشر نمیشودفیلدهای الزامی علامت دار شده اند *

*

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

رفتن به بالا