خانه / اخبار / نابغه ای که در غبار گم شد

نابغه ای که در غبار گم شد

انزلی چی: غلامعلی پور پس از بازگشت هنری، همواره برای معرفی آثار خود به جامعه هنری می کوشید که اغلب با نگاه سرد بسیاری از هنرمندان و منتقدان و مسوولان روبرو می شد. 

cap011

به گزارش انزلی چی، اردشیر (محمد) غلامعلی پور به سال ۱۳۱۶ خورشیدی (۱۹۳۷ میلادی) در بندر انزلی تولد یافت و در همین شهر تحصیلات ابتدایی و متوسطه خویش را گذراند. آن گاه در ۱۳۳۷ (۱۹۵۸ میلادی) ایران را ترک و در سن ۲۱ سالگی به اروپا، آفریقا و آمریکای لاتین سفر کرد و با هنر در همین سال ها آشنا شد. (با استناد به جراید قدیمی)  

در ۱۳۴۴ (۱۹۶۵میلادی) فارغ التحصیل دانشگاه کلن آلمان در رشته ورزشی شنا –داوری و  مربی گری شنا در سن ۲۸ سالگی شد. (بر طبق اسناد موجود)  

در همین دوران،  تحقیقات هنری در کنار ورزش را ادامه داد و احتمالا دوره حکاکی روی فلز در اصفهان را به مدت شش ماه ( به استناد گفته نزدیکان وی) گذراند.

جوایزی نظیر جایزه نمایشگاه آلبرت شوانیزر در ۱۹۷۱ (با استناد به جراید قدیمی) و گراندپری فرانسه در ۱۹۷۲ (با استناد به جراید قدیمی)، مدال طلای «گراند پری انترناسیونال» شهر گراس در ۳۶ سالگی (مستند) را به خود اختصاص داد.  

در سال ۱۹۷۵ با وجود عدم همراهی همسر آلمانی و دو فرزندش، به ایران بازگشت و در بندر انزلی ساکن شد. 

اداره فرهنگ و هنر استان گیلان، یک واحد از ساختمان اداری خویش را به او اختصاص داد تا با فراغ بال به تجربیات هنری خویش بپردازد. 

اردشیر اثر «آگنا جنگ» را در ساختمان همین اداره خلق کرد.  پس از سال های ۱۳۵۴ وی در زادگاهش بندر انزلی در خیابان میرزا کوچک خان، بین پل باغ زمانی و پل واحدی زندگی کرد و موفق به خلق پنج اثر: «قیام هنری» ، «دگردیسی ماشین» ، «ماشین دگردیسی» ، «نسبیت عام » و  «معارجه» شد. 

غلامعلی پور پس از بازگشت هنری، همواره برای معرفی آثار خود به جامعه هنری می کوشید که اغلب با نگاه سرد بسیاری از هنرمندان و منتقدان و مسوولان روبرو می شد. 

البته برخی از هنرمندان فهیم بندر انزلی و دوستداران و نزدیکان وی همواره از او و هنر او حمایت می کردند. اردشیر غلامعلی پور از سال ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۳ یعنی پایان حیاتش، شهر رشت را برای آموزش فلزکاری و بیان دیدگاه خود در مورد هنر برگزید. 

او به هنر جویان خود، در آموزشگاه نقاشی” پیشتاز ” که همان ” پنجره ” فعلی است آموزش می داد. (پیشتاز، نامی بود که اردشیر آن را سزاوار هنر خود می دید، ازاین رو این نام با نظر وی و موافقت مدیریت آموزشگاه انتخاب گردید و به احترام او تا سال ۱۳۹۲ این آموزشگاه به همین نام خوانده شد)

استاد غلامعلی پور یک دوره همکاری آموزشی با سازمان صنایع دستی گیلان در زمینه حکاکی بر فلز را در بیلان آموزشی خود داشته است. 

نزدیکان و دوستان غلامعلی پور اغلب بر این باورند که علی رغم آسیب های جدی روحی و ذهنی دوره پس از بازگشت وی به ایران (۱۳۵۴) که باعث انزوا و گسست هنری وی گردید، غلامعلی پور با شور و اشتیاق خاصی در میان مردم حاضر می شده و از بحث و گفت و گو در مورد ایده ها ، اندیشه ها و آرمانهای هنری در آثار خود با انرژی خستگی ناپذیری استقبال می کرد. 

اردشیر غلامعلی پور سرانجام به دنبال یک دوره بیماری ناشی از مسمومیت استنشاق بخار قیر در سال ۱۳۸۳ چشم از جهان فروبست. 

آرامگاه او در گورستان شهر بندر انزلی قرار دارد. گفته می شود که از غلامعلی پور، ۴۸ اثر در کشورهای مختلف اروپا و شش اثر در داخل ایران موجود است. 

تالیف: محمد بت دوار، محقق، نویسنده و کارگردان تئاتر

 

درباره کاوه چلمبری

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشودفیلدهای الزامی علامت دار شده اند *

*

کد امنیتی را وارد کنید *

رفتن به بالا